Cute Variety Online

 
โชว์หวย
น่ารักดอทคอม | หาเพื่อน Msn List | คลับคนน่ารัก | แชท ห้องคุย | กระดานสนทนา | อีการ์ด Ecard | ทอมดี้ น่ารัก | สมัครสมาชิกใหม่
 
 
 
Member
Profile ของ ไอ้ตัวแสบ
ไอ้ตัวแสบ
 
Level : 0
 
ส่งจดหมายถึง ไอ้ตัวแสบ IP-address : 58.11.83.249
SpeedTest

speedtest

++บริษัทนี้รับรัก...เฉพาะเธอ 9++


ในห้องโล่งสีขาวที่ดูว่างเปล่า เจ้าของห้องแว่นหนาวางมือจากการปั้นโมเดลมานั่งอมยิ้มแกมเขิน พร้อมกับปรับเก้าอี้ทำงานตัวโปรดให้โยกเอนกายได้ตามสบาย ก่อนจะหลับตาลง นึกถึง ‘ที่รักกำมะลอ’ นายจ้างของตัวเองอย่างแช่มชื่นในหัวใจ ก็นานเท่าไหร่แล้วที่ไม่ได้เห็นสายตาห่วงใยอย่างนั้น จริงใจขนาดนั้น.........เฮ้อ โลกก็ออกจะกว้างใหญ่การที่จะก้าวมาเจอกับใครสักคนหนึ่งได้ มันเป็นเรื่องมหัศจรรย์จริงๆ ก็อะไรล่ะที่ตามหามานาน ความเป็นห่วงจากใครซักคนที่มีให้กันอย่างจริงใจก็แค่นั้นเองไม่ใช่เหรอ มันน่าชื่นใจได้ขนาดนี้เชียว นั่นสินะ....ก็
ไม่มีใครให้ห่วง ไม่มีใครจะมาเป็นห่วงตั้งนานแล้วนี่

--ฉันนี้เลยเป็นคนที่มองโลกในแง่ร้าย จะไม่ขอรักใครอีกนับแต่บัดนี้--

“นันทัชพรค่ะ มีอะไรกรุณาฝากข้อความ”

(“อย่ามาแหลนะแก ลองเล่นเกมส์ดูรึยัง”)

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นให้เจ้าของห้องรับสาย พร้อมทำตัวไร้ตัวตนให้คนปลายสายออกปากต่อว่า และถามถึงธุระที่ทำให้ต้องเสียเงินกดโทรศัพท์โทรหาเพื่อนสาวสาวสุดเท่ห์คนนี้

“ยัง ตอนนี้นั่งแงะโมเดลอยู่ ขาอีกข้างนึงทำไม่เสร็จเลย ต้องใส่ลายแล้วก็....”

(“หยุดพล่ามเลย แกต้องเล่นเกมส์เดี๋ยวนี้และเดี๋ยวนี้ คำสั่งของคุณเจ้านายครับ คุณลูกน้อง”)

“เออ ไอ้หัวหน้า ถ้าโมเดลไม่เสร็จไม่ต้องมาอ้อนวอนเลยนะ ฉันจะเตะแกให้ปากแตก ตุ๊ดไม่แลเลย”

--ตู๊ดดด--

นั่น ให้มันได้ยังงี้ โทรมาสั่งฉอดๆแล้ววางหู ไอ้หอยหลอดเอ๊ย มีเพื่อนเป็นนายมันซวยอย่างนี้นี่เอง เอาวะ งานนี้เงินดีแต่ใช้คุ้มจริงๆ จิกหัวเช้ายันเย็น.....ชักหิวแล้วสิ โอ้ มาม่าที่รัก มานอนเล่นในท้องนันทัชพรเถอะนะ
ร่างสูงต่อเกมส์เพลย์สเตชั่นเข้ากับทีวีจอยักษ์ในห้อง ก่อนจะเดินไปต้มน้ำแล้วนั่งรอน้ำเดือดอย่างใจจดใจจ่อ เรื่องปากท้องเรื่องใหญ่ เรื่องงานมันเรื่องรอง กองทัพรึจะเดินไหวถ้าท้องไม่อิ่มเสียก่อน



--ตูม ปังๆๆ เปรี้ยง--

“วั้ย!!”

ร่างบางของรณิตากระเด้งขึ้นจากเตียงอย่างใจหาย เมื่ออยู่ๆก็มีเสียงสงครามกลางเมือง หล่นลงในห้องข้างๆอย่างน่าตกใจ

เฮ่ย! เล่นไรเนี่ย กี่โมงแล้วนะ...5ทุ่ม? โห เที่ยงคืนแล้ว ไม่หลับไม่นอนรึไง เฟย์นี่ก็ยังไงนะ มาเล่นเกมส์กลางค่ำกลางคืนขนาดนี้ รบกวนชาวบ้านเขาไม่รู้รึไง เดี๋ยวข้างห้องก็ด่าเอาหรอก.....เอ๋า!ข้างห้องเฟย์ก็เรานี่นา เออ ใครไม่ด่าฉันด่าเองก็ได้...ว่าแต่ วันนี้ทานอะไรรึยังนะ เราไม่ได้ทำอะไรให้ซะด้วยสิ ก็เรากินกับที่รักจนอิ่มมาแล้วนี่นา

คนสวยคิด แล้วก็ลุกขึ้นชงกาแฟให้เจ้าภูตยักษ์ข้างห้องอย่างรู้สึกผิด พร้อมกับหยิบเอแคลร์กล่องใหญ่ที่ซื้อมาติดห้องไว้ จับใส่ถาดเดินออกไปเคาะห้องคนร่างสูง

--ก๊อกๆ--

“เฟย์ เฟย์ ได้ยินฉันมั้ย เปิดประตูหน่อยสิเฟย์”

เสียงเคาะประตู กับเสียงเรียกที่ดูท่าจะเบาเกินสงครามกลางเมือง ทำเอาคนสวยหน้าบูดอย่างไม่พอใจ ที่เสียงของตัวเองดูจะส่งไปไม่ถึงอีกคนเอาซะเลยให้นึกหงุดหงิด ก่อนจะเคาะประตูข้างห้องเข้าโครมเบ้อเร่อ จนเสียงเกมส์ในห้องเงียบไป ได้เรื่อง!! แต่จะได้เลือดด้วยรึเปล่า อืมมม น่ากลัวแฮะ

--แอ๊ดดด--

คนใส่แว่นเปิดประตูออกมาทำหน้ายุ่ง รำคาญใจกับแขกยามวิกาล ที่แต่งตัวยั่วยวนเป็นนางแมว ด้วยชุดนอนผ้าพลีทตัวยาวแนบเนื้อที่ผิวผ้าดูบางเบาเหลือเกิน ให้หนุ่มๆหลายคนน้ำลายสอ แต่คงไม่ได้ผลกับเจ้าของห้องที่ดูจะโดนกลิ่นกาแฟยั่วยวนเข้าอย่างจังมากกว่า

“เข้ามายัยจอมยั่ว”

คนฉกกาแฟไปดื่มเปิดทางให้รณิตาเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว เพราะได้ค่าผ่านทางชั้นเยี่ยมแล้ว อย่างน้อยๆก็ไม่ต้องเสียเวลาเดินไปชงกาแฟเอง แถมไม่ต้องเสียค่ากาแฟอีก ก็คุ้มล่ะน่า

“เล่นเกมส์เหรอ แปลกจังนะ”

“แปลกที่ไหน ฉันก็เล่นเป็นปกติอยู่แล้ว แค่ไม่ค่อยได้เล่นเกมส์สงครามอย่างนี้เท่านั้นเอง”

“แล้วปกติเล่นอะไร”

“......รู้ไปได้อะไร แล้วแต่งตัวอย่างนี้น่ะแต่งทำไม จะมายั่วฉันงั้นเหรอ เฮ้อ ไม่ไหวนะ ยั่วไม่ขึ้นเลยอ่ะ”

นันทัชพรสำรวจไปทั่วร่างบางให้คนสวยใจหวิวๆ ถึงคำพูดคำจาจะน่าโมโหยังไงแต่ทำไมพฤติกรรมไม่สอดคล้องกันซะเลย ก็ดูซิจ้องเอาๆยังกับจะกลืนเข้าไป เล่นยังงี้ใจมันสั่นนะ ยิ่งท่าทางเจ้าของห้องก็ยิ่งไม่น่าไว้ใจ เพราะอยู่ดีๆก็แปลงร่างจากคนเฉยชามาเป็นฆาตกรโหดเล่นเกมส์สังหารหมู่ซะอย่างนั้น

“เฮ้! นี่ๆ อ้าาา...”

“หือ?”

“อ้าไง เร็วๆ หิว” คนที่เล่นเกมส์มือไม่ว่าง เอาศอกกระทุ้งร่างบางยิกๆ ให้เอาขนมที่หอบหิ้วมาด้วยส่งเข้าปากที่อ้ารออย่างไม่เคอะเขิน ก็คนจะกินน่ะ ด้านได้อายอด งั้นขอไม่อดอย่างหน้าด้านดีกว่า

“เว่ย! เรื่องอะไรฉันต้องมาป้อนเฟย์ด้วยอ่ะ กินเองสิ”

“อ้าว เอามาให้ฉันไม่ใช่เหรอ ป้อนดิ๊ อย่ามานั่งตากแอร์ห้องคนอื่นเล่นเฉยๆน่า ยัยเห็ดสด”

โอ๊ย ปาก น่าตบให้เลือดกลบซะจริงๆ ทำไมยียวนชวนตีอย่างนี้นะ พูดชื่อเห็ดมาจะหมดป่าอยู่แล้วนะยะ

“เอ้า อ้าปาก” จบคำพูดรณิตา นันทัชพรก็อ้าปากรับอย่างรวดเร็ว แทบจะงับมือคนสวยให้ขาดแหว่งวิ่นไปด้วย เพราะป้อนช้าไม่ทันใจและเพียงพริบตาเดียวเอแคลร์กล่องยักษ์ก็หมดไป.....ไวซะ...อย่างน่ามหัศจรรย์ ให้เจ้าของห้องทำหน้างอ.....อ้า สงสัยในกระเพาะจะมีแบล็คโฮลอยู่จริงๆ

“จ้องหน้าทำไม หมดแล้ว ฉันไม่ได้กินซักลูกเลยนะ”

“มือๆ ขอมือมานี่ซิ”

“มือ? มีอะไรเหรอ” พูดจบมือเรียวของนันทัชพร คว้าเอามือเล็กของอีกคนมาเลียปลายนิ้วเบาๆ จริงๆก็ไม่ได้อยากแกล้งใครให้ใจไหวเล่นๆหรอก แค่เห็นครีมติดมือ ไหนๆก็ไหนๆขอให้มันหมดไปกับปาก ย่อยสลายในกระเพาะตัวเองก็แล้วกัน

“ว้าย!! เฟย์ทำอะไร ปล่อยฉันนะ ปล่อย กรี๊ดดดดด”

“ปล่อยแล้วไง ร้องเป็นหมูถูกเชือดไปได้ อี๊ดๆๆ”

คนร่างสูงทำเสียงร้องล้อเลียนเสียงกรี๊ดของคนสวย ให้โดนฝ่ามืออรหันต์ตีป้าปไปกลางหลังเป็นรอยฝ่ามือแดงแจ๋ ก่อนที่ร่างบางจะรีบลุกไปล้างมือด้วยใจเต้นตึกตัก ตุ๊มต่อมอย่างบอกไม่ถูก และเหลือบไปเห็นอัลบั้มรูปเล่มเล็กๆที่มีรูปอยู่แค่เพียงไม่กี่ใบวางอยู่บนชั้นวางของในครัวที่ดูท่าจะถูกยัดเข้าไปลึกจนแทบมองหาไม่เห็น

รณิตาเขย่งขาสุดตัว ดึงเอาอัลบั้มรูปเก่าออกมาเปิดดู ก็เห็นภาพเด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารัก ผูกเปีย 2 ข้าง ยืนกอดตุ๊กตาตัวใหญ่กับภาพอีก 2-3ใบ ที่เด็กน้อยถ่ายกับคนหน้าตาคล้ายคลึงกันคงเป็นพ่อกับแม่ พ่อที่ดูสูงสง่าและแม่ที่หน้าตาสะสวย จนคนร่างบางสังเกตเห็นถึงขาเรียวยาวของเด็กน้อยกับใบหน้าน่ารัก ถึงภาพจะเป็นสีขาวดำที่เก่าคร่ำคร่าจนมองไม่ชัดเท่าไหร่ แต่ก็รู้ได้ว่าเด็กคนนี้ถูกโขกออกมาแต่สิ่งที่ดีของผู้ให้กำเนิดแน่ๆ

“เฟย์ๆ นี่รูปใครเหรอ ใช่เฟย์รึเปล่า ข้างๆนี่พ่อกับแม่ใช่มั้ย”

ขาขาวของคนสวยที่ก้าวออกจากห้องครัวพร้อมกับเสียงแหลมแสบแก้วหูอย่างตื่นเต้นทำให้เจ้าของห้องหันไปมองก่อนจะกระตุกตัวลุกขึ้น และวิ่งไปแย่งของในมืออีกคนออกมา

“ใครใช้ให้เธอมายุ่งกับข้าวของๆฉัน ยัยบ้า”

“เอ้า ก็.......โกรธอะไรเล่า ฉันอุตส่าห์หยิบลงมาให้นะ จะขอบใจฉันก็ได้น้า”

“ขอบใจบ้านเธอสิ ก็ฉันเป็นคนยัดไว้เอง จะเอาออกมาทำซากอะไร”

“เอ๋! เป็นอะไรมากมั้ยเนี่ย รูปพ่อแม่นะดูออกจะรักกันดี แล้วท่าทางบ้านจะรวยนะเนี่ย รถเยอะเชียว”

“เหอะ!! พ่อแม่อย่างนั้นน่ะนะ”

น่าน ดูทำหน้าเข้า เฮ่ย พูดถึงพ่อกะแม่นะไม่ใช่ศัตรู ทำหน้ายังกับตามแค้นกันมาหลายชาติเฟย์นี่ท่าจะบ้า
.....รึว่ามีปัญหากับพ่อแม่รึไง? โอ้ ดูจากนิสัยก็น่าอยู่หรอก แต่ ไม่เอาน่า ที่เป็นคนอย่างนี้เพราะพ่อแม่เหรอ โกหก
ใช่มั้ย

ในขณะที่รณิตากำลังครุ่นคิด ก็โดนมือเรียวของนันทัชพรกระชากแขนโยนออกไปนอกห้อง และปิดประตูใส่หน้าเสียงดัง แต่ยืนงงได้ไม่นานเท่าไหร่ คนสวยก็ต้องรีบกระโจนผลุงเข้าห้อง เพราะชุดนอนบางจ๋อย แถมแนบเนื้อ จนแทบเห็นรูปร่างได้ชัดเจนที่ตนเองใส่อยู่



โง่!! บ้า!! ยัยงี่เง่านั่น ทั้งที่คิดว่าลืมไปได้แล้วแท้ๆ จะค้นออกมาทำไมนะ คนยิ่งไม่อยากนึกถึง พ่อแม่
อย่างนั้น....พ่อแม่อย่างนั้น โธ่เว้ย! ทิ้งฉันไว้คนเดียวในโลกกว้างใหญ่อย่างนี้แล้วหนีไป คิดว่าฉันจะอยู่คนเดียวได้
รึไง เห็นฉันเข้มแข็งพออย่างนั้นหรือ บ้าเอ๊ย เกลียดนัก ฉันจะไม่มีวันอภัยให้เลยตลอดชีวิต

นันทัชพรชกหมอนหนักๆหลายครั้งเป็นการระบายจนไส้ในกระจุยกระจายออกมาฟุ้งเต็มห้อง และซบหน้าลงไปอย่างนึกแค้นใจ ก่อนจะลุกขึ้นมาเล่นเกมส์ต่อ พร้อมกับเร่งเสียงดังเพื่อกลบเสียงสะอื้นเบาๆของตัวเอง ให้จำต้องถอดแว่นออกเพื่อปาดน้ำตา แล้วรีบใส่กลับเข้าไปใหม่เมื่อเห็นตาใส สีสวยของตัวเองสะท้อนกับจอแก้วให้นึกชิงชัง

.......เกลียดสีตาของตัวเองชะมัด......



ร่างบางเดินอย่างกระวนกระวายอยู่ใจในห้องนอนของตัวเองเพราะเสียงเล่นเกมส์ที่ดังของห้องข้างๆมันบ่งบอกได้ดีทีเดียวว่าคนข้างห้องกำลังอารมณ์ไม่ดีสุดๆที่คนจอมวุ่นวายเข้าไปรื้อค้นของที่เจ้าตัวอยากปิดตายออก
มาย้ำเตือนความทรงจำที่ไม่ดีได้ซะง่ายๆปานนั้น

คิดแล้วคิดอีกอยากจะขอโทษแทบตาย แต่ทำอะไรลงไปตอนนี้ร่างสูงก็คงไม่ยอมยกโทษให้ง่ายๆ จะซื้อขนมมาล่อ แล้วเดินไปเคาะห้อง.....นอกจากจะไม่ได้ยิน ถ้าได้ยินแล้วจะยอมเปิดมั้ยก็ไม่รู้ โอ๊ย กลุ้มใจ๊ หาทางออกไม่เจอ เอาละ!! พอเถอะ นอนดีกว่ารณิตา แค่คนข้างห้องคนเดียว ตัดหางปล่อยวัดซะ เมื่ออะไรๆมันยากนักที่จะ
เดาใจถูก มองข้ามไปเลยคงง่ายกว่า คิดซะว่าเป็นธาตุอากาศ...หลังจากตัดสินใจได้เป็นที่เรียบร้อย คนสวยก็ตัดสิน
ใจเอาหูฟังครอบหูแล้วนอน ในขณะที่เสียงสงครามก็ยังกวนประสาทไปตลอดทั้งคืน

เมื่อตอนเช้ามาถึงแสงตะวันที่สาดเข้ามายังห้องที่มีม่านหนาทึบ แม้แสงแดดจะแทรกผ่านเข้ามาไม่ได้แต่
เจ้าของห้องก็ยังนอนลืมตาโพลงอยู่อย่างหลับไม่ลง หูฟังที่ครอบเอาไว้อาจทำให้เสียงรอบข้างเบาบางลงไปได้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะทำให้ง่วงไปด้วยซะหน่อย ก็เมื่อคนที่นอนอยู่ยังไม่อาจทำใจให้สงบ ปล่อยวางเรื่องของ
คนแว่นหนาข้างห้องได้เลยซักที

ป่านนี้แล้ว จะหายโกรธรึยังก็ไม่รู้ เช้าๆอย่างนี้ถ้าเอาของกินไปล่อ จะยังระริกระรี้เข้าใส่มั้ยน้อ โอยยยย
นอนคิดมาทั้งคืนแล้วน้า คิดไม่ตกซะที กลัวก็กลัว แต่ไม่อยากให้มันค้างคาอย่างนี้เลย

รณิตาลุกขึ้นมาเดินวนไปวนมาหลายต่อหลายรอบ ก่อนจะตัดสินใจเดินไปเปิดผ้าม่านให้แสงแดดตกกระทบเข้ามาในห้องได้เต็มที่เพื่อเพิ่มความสดใส และก้าวเดินออกไปที่ระเบียง พร้อมกับกลิ่นควันบุหรี่ที่ลอยเข้ามาเตะจมูกให้รีบหันหน้าเข้าไปหาต้นตอของกลิ่นอย่างนึกฉุน ก็พบกับร่างสูงของคนข้างห้องที่นอนเอาตัวพิงกำแพง และเหยียดขายาวออกเต็มที่ มองร่างบางที่เพิ่งก้าวเท้าออกมาด้วยตาปรือๆผ่านแว่นตาสีขุ่นของตัวเอง พร้อมกับบุหรี่ที่ค้างอยู่ในมือ

“ฮายยยย”

“เฟย์!! สะ....สูบบุหรี่ด้วยเหรอ” คนที่เพิ่งก้าวเท้าออกมา ยืนค้างมองคนแว่นหนาที่นอนหมดแรงอยู่กับพื้นระเบียง มีที่เขี่ยบุหรี่กับบุหรี่ที่จุดสูบไปไม่น้อยกว่าครึ่งซองที่หมดมวนไปแล้วถูกขยี้คาอยู่

“............เออ”

เสียงตอบเนือยๆ เล่นเอาสาวข้างห้องสมองมึนชาไปวูบนึงว่าตัวเองต้องทำอะไรร้ายแรงมากไปแน่ๆให้คนแว่นหนาต้องมานั่งสูบบุหรี่ทั้งคืน แถมด้วยอาการตาลอยเหมือนคนพี้ยาไปซะอย่างนั้น นึกแล้วก็โกรธตัวเองที่ทำอะไรไม่นึกถึงใจคนอื่นบ้างเลย ต้องอ้อมแอ้มถามออกไปว่าคนสูบบุหรี่ได้นอนบ้างรึยัง และยิ่งต้องใจเสียหนัก ลนลานเข้าไปใหญ่กับการส่ายหน้าช้าๆของอีกคนเป็นคำตอบ

“อะ เอ่อ ทานข้าวมั้ยเฟย์ ฉัน...ฉันจะทำให้ เอามั้ย”

‘ข้าว’ คำที่ดึงความสนใจของนันทัชพรได้มาตลอด บัดนี้กลับโดนเมินใส่อย่างไร้เยื่อใย เมื่อคนโดนถามกลับหันหน้ามองออกไปรอดรั้วระเบียงที่ด้านนึงโล่งด้านนึงทึบ และพ่นควันบุหรี่สีหมอกออกมาจากปากด้วยท่าทางเฉยชา ไม่แม้แต่จะให้ความสนใจคนถามเลยซักนิด

แง้ เมินใส่เค้าอย่างนี้ได้ไงอ่ะ ง้อยากชะมัดเลย แต่ก็ยัง...เท่ห์ เอ้ย!! ไม่ใช่ๆ สูบบุหรี่อย่างนี้ให้ตายก็ไม่เท่ห์หรอก เสียสุขภาพจิตหมด หลงสารเสพย์ติดใช้ไม่ได้ หลงคนสวยอย่างเราสิว่าไปอย่าง ก๊าก ชักบ้าไปกันใหญ่

“เฟย์ เอ่อ ฉันมีเนื้อสันนอกด้วยนะ ทานเสต็คมั้ย ฉันจะทำให้”

“..........ฉันไม่ทานเนื้อ”

“งั้นต้มยำผักรวมมิตรมั้ย มีประโยชน์นะ”

“เกลียดอาหารที่มีแต่ผัก”

โอ้ยยย เอาใจยากจริงวุ้ย มีอะไรอีกน้า มีอะไรอีกในตู้เย็น มีอะไรๆ.....อ้า ใช่แล้ว

“ทานไอติมมั้ยเฟย์”

ร่างบางพูดออกไปยิ้มหน้าบาน ให้คนใส่แว่นจ้องหน้าเขม็ง จนคนสวยต้องรีบหุบปาก กว่าจะนึกออกว่าอีกคนไม่ชอบไอติมก็หลุดปากออกไปหลายนาทีเข้าแล้ว ให้หน้าซีดปากสั่น อยากจะตัวหดหรือหายตัวไปได้ในตอนนี้ เพราะอีกคนที่จ้องมายากจะคาดเดาอารมณ์จากสีหน้าได้เหลือเกิน

“ไหนล่ะ เอามาสิ”

“เอ๋?”

“ไอติมไง มีรสอะไรบ้าง เป็นถ้วยใช่ป่าว” คำตอบรับที่คาดไม่ถึงทำให้คนสวยกระวีกระวาดวิ่งเข้าไปเปิดตู้เย็น หยิบไอติมทั้งหมดออกมาที่ระเบียง ในขณะที่คนร่างสูงปีนข้ามระเบียงห้องตัวเองมาที่ห้องอีกคน ก่อนจะจ้องมองไอติมในมือคนสวยแล้วหยิบออกมา 1 รส

“ทาน...ทานเหรอ? จริงๆน่ะเหรอ? เกลียดไอติมไม่ใช่เหรอ”

“ก็.....ไม่ได้เกลียดหรอก แค่ไม่ชอบน่ะ”

“ทำไมไม่ชอบล่ะ”

“.........อืมมมม”

คนตักไอติมเข้าปากตอบเป็นเสียงคราง และหยุดไว้แค่นั้นให้เป็นปริศนาธรรมแก่อีกคนอย่างจงใจ แต่ก็แค่นั้นแหละ เพราะเมื่อไม่ได้คำตอบรณิตาก็จะจุ๊กจิ๊ก ยุกยิกให้ได้คำตอบที่ตัวเธอพอใจว่าละเอียดดีแล้ว จึงจะเลิกซักไซ้ไล่เลียง ทำให้นันทัชพรขำในอาการที่เดาถูกอย่างชอบใจ

“ขำอะไรเฟย์ เดี๋ยวก็ทุบซะหรอก หยุดขำเดี๋ยวนี้นะ”

“ฮ่าๆๆ ก็เธอ โอยยย ปวดท้อง....ทำท่าอย่างที่ฉันคิดจริงๆนี่นา”

“เอ๊!!คนบ้านี่ ถ้ารู้ว่าฉันจะถามต่อ ทำไมไม่พูดให้จบเล่า”

“ถ้าจบจะรู้เหรอว่าเธอจะทำท่าอย่างนั้นมั้ย ยัยเห็ดเผาะ”

นั่นแน่ อารมณ์ดีแล้วล่ะสิ กลับมาเรียกฉันเป็นพวกชุดสุขภาพอีกแล้วน้า ไอ้คนปากเสีย

“ไม่รู้ล่ะ บอกมาด้วยทำไมไม่ชอบ”

“ก็.....ฉันทานไอติมช้านี่นา มันชอบละลายก่อนฉันทานหมดทุกที ยิ่งถ้าไม่เป็นถ้วยด้วยล่ะก็ มันจะไหลลงมาตามมือ เหนียวเหนอะหนะอีก” คนใส่แว่นตอบอายๆ แล้วเมินหน้ากลับไปทานไอติมต่อให้เจ้าของห้องขำคิกอย่างมีความสุข แล้วลอบมองถ้วยไอติมของคนข้างตัวที่ค่อยๆละเลียดทานยังไม่ถึงครึ่ง และมันเริ่มละลายแล้วจริงๆ



“ปิน ปิน เลิกงานแล้วแกว่างมั้ย?”

รณิตาวิ่งไปดึงมือเพื่อนร่างเล็กที่เดินจ้ำอ้าวหนีเพื่อนร่วมงานหนุ่มที่เดินตามต้อยๆไม่ลดละความพยายามที่จะจีบสาวร่างเล็กคนนี้เอาเป็นเอาตาย

“เอ๋?! ก็........เออ ฉันมีธุระกับแกนี่ใช่มั้ยหอม ใช่มั้ยๆ”

“หา?”

“ใช่มั้ย!!”

ปณินธนารีบคว้ามือเพื่อนสาว ก่อนจะขยิบตาปิ๊งๆให้เพื่อนรีบพยักหน้าเออออ เพื่อสลัดชายหนุ่มที่พยายามจะขายขนมจีบเหลือเกินให้เดินคอตกกลับไป

“แหม เสน่ห์แรงจริงนะแก เขาก็น่ารักดีนะ ไม่สนเลยเหรอ”

“อุ้ย! อย่าพูดอีกนะ ขนลุก บรื้อ ตื๊ออยู่ได้น่ารำคาญ ว่าแต่แกมีธุระอะไรกับฉันเหรอ” สาวร่างเล็กทำท่าขนลุก และรีบเดินเอาแฟ้มหอบใหญ่ไปวางที่โต๊ะทำงานที่มี 2 แฟ้มตั้งตระหง่านรออยู่ตรงหน้าแล้ว

“เออ จะชวนไปซื้อของหน่อยน่ะ นะ ไปช่วยกันหน่อย”

“อะไร? ซื้อของ จะซื้ออะไรถึงต้องให้ฉันไปช่วย”

“กับข้าว”

“เอ๋!?”



ปณินธนาเดินลากรถเข็นตามเพื่อนสาวที่เดินจ้ำอ้าว หยิบนู่นหยิบนี่วางใส่รถเข็นจนกองพะเนินเป็นภูเขาเครื่องปรุงขนาดย่อมๆ ตามมาด้วยผักและเนื้อสัตว์ต่างๆที่คนสวยทยอยหยิบมาไม่ขาดสาย ไปจนกระทั่งถึงข้าวหอมมะลิยี่ห้อแพงที่ไม่รู้จะสรรหาคุณภาพอะไรนักหนา

“นี่แก!! จะซื้อของไปถมห้องรึไง พอได้แล้ว หมดนี่กินได้ 3 เดือนแล้วนะ”

“จะถึงเหรอ? เอ้า แต่พอก็ได้ ขอซื้อไอติมอีกอย่างนะ อืมมมม...3 รสนี้แหละ โอเค เรียบร้อยจ้ะ”

“โห ซื้อเป็นถังเลยเหรอ ขอทานด้วยคนดิ นะ นะ เป็นค่าจ้างมาซื้อของเป็นเพื่อนไง ทานคนเดียวอ้วนตายเลยนะต้นหอมน้า”

เพื่อนสาวร่างเล็กอ้อนเพื่อนคนสวยด้วยท่าทางน่ารักให้คนสวยอมยิ้ม ก่อนจะตอบปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยให้คนตัวเล็กหน้าเสีย แน่ล่ะ ก็ในเมื่อคนสวยกลัวอ้วนจะตายนี่นา แล้วไหงวันนี้มาปฏิวัติวงการซะล้มครืนไม่เป็นท่าอย่างนี้เล่า

“เฮ่ย! ถามจริง แกจะทานหมดคนเดียวเนี่ยนะหอม เดี๋ยวก็กลายเป็นหมูหรอก ไม่เอาน้า เพื่อนเขาสวยอยู่ดีๆ จะแปลงกายเป็นหมูสามชั้นแล้ว อู๊ดๆ..........โอ๊ย!!” มือเรียวตีลงที่แขนเนียนของปณินธนาเน้นๆ จนร้องโอยออกมาอย่างเจ็บแสบ คนสวยบ้าอะไร มือไวใจเร็วจนคนปากพล่อยหนีไม่ทันกันเลยทีเดียว

“ใครบอกว่าฉันจะทานคนเดียว ฉันมีคนช่วยทานต่างหาก”

รณิตาพูดตอบแล้วนึกถึงคนข้างห้อง ที่ไม่รู้ป่านนี้จะกลับมานั่งเล่นเกมส์มหาสงครามฆ่าล้างเผ่าพันธ์อยู่ที่ห้องรึยังก็ไม่รู้ด้วยรอยยิ้มให้มีร่องรอยความหวานแตะแต้มอยู่บนใบหน้า

“อ้าว? ไหนบอกยังไม่มีแฟนไง หอม หมายความว่าไงอ่ะ”

“ทางนี้ปิน ไปจ่ายเงินเหอะ”

“เฮ้ย! อธิบายก่อนสิ ฉันอยากรู้น่ะ”

“เอาไว้คราวหน้านะ เร็วๆ จ่ายเงินก่อน”

------------------------------------

ใจดีเป็นพิเศษเลยนะเนี่ย ลงก่อนเพราะวันเสาร์ไม่ว่างแท้ๆ
งั้นใจดีให้ขนาดนี้แล้ว ก็คอมเม้นต์กันเยอะๆนะจ๊ะ
แล้วจะมาตอบเม้นต์ค่า




Share |


เกมส์ทดสอบความรัก เกมทดสอบความรัก
เกมส์ทดสอบความรัก
เกมทดสอบความรัก
เกมส์ฝึกความจำ เกมส์ตัวตุ่น
เกมส์ฝึกความจำ
เกมส์ตัวตุ่น
เกมส์ben10
เกมส์ben10
เกมส์มนุษย์ลาวา
เกมส์นารูโตะ
เกมส์นารูโตะ ต่อสู้
โหลดนานนิ๊ด 4.5MB
แต่สนุกมาก

By : ไอ้ตัวแสบ    Date : 23 Nov 2009 23:46    แจ้งลบกระทู้ หมายเลข 388050 ( คนทั่วไปแจ้งลบ )    ลบกระทู้ เฉพาะ เจ้าของกระทู้เท่านั้น !! ( ลบกรณี Post ซ้ำ , ไม่ต้องการให้มีกระทู้นี้ในระบบ )

เปิดอ่าน กระทู้ทั้งหมด ที่ ไอ้ตัวแสบ ตั้งกระทู้ 164 กระทู้
Topic ล่าสุด ที่ ไอ้ตัวแสบ ตั้ง 6 กระทู้ มีดังนี้
 476890   ++บริษัทนี้รับรัก...เฉพาะเธอ 39++ อวสาน
 476590   ++บริษัทนี้รับรัก...เฉพาะเธอ 38++
 474357   ++บริษัทนี้รับรัก...เฉพาะเธอ 37++
 472404   ++บริษัทนี้รับรัก...เฉพาะเธอ 36++
 471364   ++บริษัทนี้รับรัก...เฉพาะเธอ 35++
 470131   ++บริษัทนี้รับรัก...เฉพาะเธอ 34++
เปิดดู กระทู้อื่นๆ ที่ ไอ้ตัวแสบ เข้าร่วมตอบ ( ในกระดานข่าวทั้งหมด )

 
แนะนำ เว็บไซด์ ในเครือ น่ารักดอทคอม
@ โฆษณา ปรับแต่งมือถือ !!! : Truetone Karaoke Poly Karaoke Truetone PolyRingtone Mobile Wallpaper Mobile Theme Mobile Animation Vdo Clip Sound Clip Mobile Game My Wallpaper
@ รู้ไว้ จะได้ไม่ตกยุค Top 50 อันดับเพลงฮิตติดชาร์ท ทุกค่ายเพลง ทุกศิลปิน ( 50 TOP Chart ) ไม่ว่าจะ GMM Grammy , RS , BMG , EMI , Sony Music รวมไว้ที่นี่ !!! Update รายสัปดาห์ !!!
@ Magnet Fever แม็กเน็ต ฟีเวอร์ เว็บของสะสม Magnet ( แผ่นแม่เหล็ก Mini Poster ) ของภาพยนตร์ไทย และ ภาพยนตร์ต่างประเทศ เน้นของ SF CINEMA
@ Krabi Koh Samui Pattaya Phuket Bangkok Thailand Hotels Reservation and Thailand Hotels Directory
@ โฆษณา บ้านทอมดี้ บอร์ด คุยกัน ประสา หญิงรักหญิง นิทาน เรื่องสั้น อิโรติก บทกวี กลอน
@ โฆษณา ดูดวง เลข 7 ตัว 9 ฐาน ตรวจดวงชะตา อัตราค่าบริการ ดวงละ 200 บาท ต่อ 30 นาที สนใจ Click อ่านรายละเอียด


ความคิดเห็นตามปี : [ ปี 2552 ]   [ ปี 2553 ]   [ ปี 2554 ]   [ ปี 2555 เป็นต้นไป ]  
หน้านี้ แสดง ความคิดเห็นตั้งแต่ปี พศ. 2555 ( คศ. 2012 ) เป็นต้นไป เท่านั้น !



ขอเชิญร่วมตอบกระทู้
ความคิดเห็น
โดย
Member ID
** เฉพาะสมาชิกระบุ ID (ตัวเลข)
Password** เฉพาะสมาชิก => [[ สมัครสมาชิก Click!! ]]
ยิ้ม บึ้ง อาย smile blue shy นอน แว่นกันแดด supergrin embarass ตาย cool clown pukey
eek sarcblink smokin reallymad confused crying lol yawn devil tongue aysmile tasty grazy
คลิกที่รูป เพื่อแทรกรูปลงในข้อความ

มารยาทในการใช้งาน Webboard'
คำเตือน !!
1. การ Post ข้อความ ที่เป็น การรบกวน ความเป็นส่วนตัว การสบประมาท ดูหมิ่น หยาบคาย อนาจาร ซึ่งรุกรานต่อความเป็นส่วนตัว เป็นภัยต่อผู้อื่นบนเว็บไซต์ มีความผิดทางกฎหมาย
2. เพื่อความปลอดภัย และ ความเป็นส่วนตัว โปรดหลีกเลี่ยง การลงเบอร์โทร ชื่อ-สกุล จริง ในการ Post ข้อความ แนะนำ ให้ติดต่อกันทาง Email ตรง !! จะดีกว่านะ !!
[ ปิดหน้าต่างนี้ ]

ผู้สนับสนุน : ร้านดอกไม้ | หาเพื่อน | เกมส์จับคู่ผลไม้ | ดารา | ดูดวง | โทรศัทพ์มือถือ
Bangkok Hotels | MMS | HIV AIDS | Wallpaper | Directory | Barbie | Lady | CheckDomain
games เกม เกมส์ เกมส์แต่งตัว เกมส์มาริโอ เกมส์ทำอาหาร เกมส์ปลูกผัก game | เพลง | รถยนต์มือสอง
รหัสไปรษณีย์ | รถมือสอง | สถิติหวย ตรวจหวย ใบตรวจหวย ตรวจสลากกินแบ่งรัฐบาล | เกมส์เต้น
หางาน งาน งานราชการ | เกาะช้าง กาญจนบุรี | เกมส์บีบสิว | ดูหนัง | เกมส์จับคู่ | เกมส์บุรุษพยาบาล
หางานสุโขทัย | หางานจันทบุรี | หางานลำปาง | หางานกรุงเทพ | หางานเชียงราย | ฟุตบอล | Meetang


Copyright © Since Feb 2004 www.narak.com ( น่ารักดอทคอม ) , Code : Moha